خبرنگار صدای مردم است، خبرنگار باید دردهای مردم را فریاد کند . .

✍جعفر کشته‌گرـ پایگاه خبری نیمروز گلستان؛ ارج و قرب کسوت خبرنگاری را با شاخص «تحویل مسئولان» پایین نیاورید!؟ بدیهی است که اصحاب قلم، رسانه و خبرنگاران را اداره ارشاد یا مدیران دولتی مشروعیت نمی‌بخشند بلکه خبرنگار و اهل قلم هویت و مشروعیت خود را از میزان دغدغه‌مندی برای مردم اخذ می‌کنند.

نقد بدون تخریب مسئولان و راهبردهای اشتباه آنها، پرداختن به اجحاف‌های که در حق مردم می‌شود از زیر میزی گرفته تا کم فروشی و گران‌فروشی، اعتراض به میدان‌داری روابط به جای ضوابط در دستگاه‌های حاکمیتی، پرداختن به بی‌عدالتی‌های ناشی از ناکارآمدی سیستم، تبیین تبعیض‌های قومیتی و مذهبی، افشای نیمه پنهان رانت‌خواری‌ها و زد و بندهای متنفذین و رشوه دهندگان، همه و همه کسوت خبرنگاری را معنا می‌بخشد.

خبرنگار هنگامی که صدای مردم باشد هنگامی که مشکلات اقشار مختلف جامعه را انعکاس دهد «خبرنگار است» ، اعتقاد دارم اگر خبرنگاری را مدیران دولتی و منصب نشینان، زیادی تحویل بگیرند باید به وفاداری‌اش نسبت به اصول خبرنگاری، مردم‌سالاری و منافع مردم شک کرد.

بهترین دیدار و مواجهه خبرنگاران با مدیران همان نشست خبری، بدون کارت هدیه و پذیرایی است جایی که مسئولان منتصب و منتخب باید پاسخگوی پرسش‌های خبرنگاران باشند برای نقاط قوت خود تشویق شوند، برای نقاط ضعف و ناکارآمدی خود پاسخگو باشند.

برخی از مسئولان ( هم منتصب و هم منتخب ) قلم و خبرنگار را برای ماندگاری خود طلب می‌کنند و واضح است که از قلمی که «بازخواست کند مطالبه‌گر باشد تذکر دهد نقاط ضعف را رونمایی کند» گریزان هستند فیلتر کردن اهل قلم و خبرنگاران در دورهمی‌های بیشتر مدیران، ناشی از همین جاذبه و دافعه ( تفکر اشتباه و واپس‌گرا ) است.

اهل قلم، اصحاب رسانه و خبرنگاران زمانی در بهبود وضعیت کشور مؤثر هستند که استقلال عمل داشته باشند جسور باشند و فارغ از وابستگی‌های هویتی و «حب و بغض»های شخصی، درد مردم را تایپ کنند.

جرج اورول می‌گوید:
«روزنامه‌نگاری چاپ کردن چیزی است که کسی نمی‌خواهد چاپ شود؛ بقیه روابط عمومی است.»

جی. کی. چسترتون :
«روزنامه‌نگاری عمدتاً عبارت است از گفتن “لرد جونز مرده است” به کسانی که هرگز نمی‌دانستند لرد جونز زنده بوده است!؟

متیو آرنولد:
«روزنامه‌نگاری ادبیات با عجله است.»

اسکار وایلد:
«نمی‌توانی روزنامه‌نگار بریتانیایی را رشوه بدهی یا منحرف کنی (خدا را شکر!). اما با دیدن آنچه بدون رشوه انجام می‌دهند، دیگر نیازی به این کار نیست.»

اتو فون بیسمارک:
«خبرنگار کسی است که در انتخاب حرفه‌اش اشتباه کرده است.»

توماس جفرسون:
«اگر قرار بود میان داشتن [حکومتی بدون روزنامه]  و  [ روزنامه‌هایی بدون حکومت ] یکی را انتخاب کنم، بدون لحظه‌ای تردید دومی را ترجیح می‌دادم.»

این جمله معروف هم به مارک تواین نسبت داده می‌شود:
«اگر روزنامه نخوانی، ناآگاهی؛ و اگر روزنامه بخوانی، اطلاعات غلط داری.»

این جملات مشهور هر کدام به وجهی مثبت یا منفی از شغل خبرنگاری اشاره دارد و می‌رساند که کسوت خبرنگاری در عین حال که دارای اهمیت اجتماعی به سزایی است به دلیل اثرگذاری در معادلات قدرت و ثروت، به طور مستمر در معرض لغزش و انحراف از مسیر درست نیز قرار دارد.

امید که ایام تحویل گرفتن رسانه و خبرنگار برای اصحاب رسانه خوش یمن باشد!؟ گذر عمرتان به نیکی.